Omladinski klub se vraća kući (Duša ište šizilište)

Share


U vreme kada je izgrađen Sokolski dom, kao centar za omladinski sport i kulturu, dve trećine populacije tadašnje Jugoslavije, činili su mladi do 21 godine. Nakon rata, neki čudni zakoni prorode, ponovo dovode do velikog skoka nataliteta, u Evropi znanog kao Baby boom. Nakon detinjstva u oskudici, ta generacija je stasala u pravo vreme da oseti čari slatkog života (dolce vita) , kako su zvali godine nakon oporavka Evrope od rata. Bile su šezdesete, vreme Vespi, Beatlesa, Shadowsa i igranki. Omladinska populacija tada se po prvi put pojavljuje kao jedan društveni stalež, sa svojim posebnim, najčešće buntovnim prohtevima.

Socijalističko društvo očekuje od njih svesne i odgovorne nove ljude ali ti naraštaji ne pamte rat i nemaju nameru da žive u prošlosti. To je prva generacija koja ima višak slobodnog vremena i koja hoće da se zabavlja, da se druži, putuje i bude slobodna u odlučivanju o svojoj sudbini. Tada nastaje ono „Mi mladi“, kojom će počinjati svaka rečenica u kojoj se govori u ime tog plemena
Zgrada nekadašnjeg Sokolskog doma a tada Jadrana, i dalje vrvi od života od podruma do krova. Tu su sportski klubovi, osnovna škola, lutkarsko pozorište, bioskop, biblioteka...
Sasvim je logično bilo da se tu nađe mesta i za igranke i druženje brojne omladinske populacije. To je tada značilo muziku u živo i đipanje po tadašnjim muzičkim trendovima. Nije novost ako se kaže da je takva razbibriga nailazila na zgražavanje starijih. Što bi rekli : „Ovo nikad nije bilo ovako.“ Tu treba tražiti razlog zašto je gimnastička sala u Jadranu, ušla u kolektivno pamćenje kao ŠIZILIŠTE.

Moderne okretne igre rock’n’roll, twist, stiskavac i druge, sasvim sigurno su starijima izledali kao iz ludnice izašle.
Sedamdesete godine su donele mnoge promene. Otvoren je Dom omladine u Harambašićevoj, koji je trebao da na 2200 kvadratnih metara bude centar omladinske kulturne akcije i zabave. On je to i bio ali svega desetak godina. Tadašnja opštinska konferencija SSOV, donela je odluku o pravnom ukidanju Doma omladine i pionira, odnosno prenošenju svih kulturno-zabavnih manifestacija u Dom kulture u Gradskoj kući. 
Par godina kasnije, ukida se i Dom kulture, nakon toga i Omladinski festival i sve te društvene organizacije koje su se pisale u skraćenicama (SSOJ, OK SSOV, SIZ i sl.).
Omladinska kultura je ostala izvan institucija za duže vreme.
Danas, pola veka od početka Šizilišta u DTV Partizan, omladinska istorija je okrenula svoj krug i ponovo došla na svoje ishodište, u zgradu Jadrana. Ovaj put je to SKLADIŠTE, omladinski klub otvoren svim mladima i onima koji se tako osećaju, da ponude svoje umetničke programe ili da kao gosti budu deo toga.

Dejan Mrkić